ano ba ini?

hay naku, di ko alam kung anong nangyayari sa akin. mahal ko naman ang trabaho ko ngayon. pero...at ito ay malaking PERO...bakit ganito? lagi na lang napupunta sa akin ang mga bagay na di ko naman pinangarap.

actually, nagsimula ito nung ako ay kumuha ng kurso sa kolehiyo. nag-enrol ako sa mass comm kasi ayaw na ayaw ko ng math. i thought na kapag nag-mass comm ako, wala akong magiging math subject except math 1. hellooo...nung nasa 2nd year na ako, nalaman ko na required kong ipasa ang isang statistics subject! mass comm? may stat? haller!!!

"iha, communication research ang major mo. kailangan mo ng statistics para mag-research," sabi ng isa kong adviser. isip ko: puwede pa bang mag-shift??? papatayin na siguro ako ng tatay ko. in short, nagpatuloy ako...naka-gradweyt din.

ilang taon ang lumipas at ako'y nag-desisyong mag-aral ng master's. hanep! ang napasahan kong kurso ay international economics. ngyee...eh wala akong econ background. pero sige pa rin. bahala na si lord. syempre, cramming galore ako sa tokyo. sino si hecksher? ang kilala ko ay si stephen spielberg. anong WTO? ang alam ko VIVA. as usual, nakapasa ulit.

so bumalik na akong pinas. nagkataon na nag-enjoy ako sa international economics ko na mga subjects so naisip kong sana mabigyan ako ng trabahong related dito. syemps, mabait nga sa akin si lord kaya napunta ako sa trabaho ko ngayon. ang gusto ko lang naman, sa totoo lang, ay makapanood kung paano ginagawa ang negotiations sa geneva at maintindihan ang pagkakaiba ng pananaw ng mga developed sa developing countries.

pero, ano ka, heto at binigyan ako ng assignment sa opisina. i-compute ko daw lahat ng tariff lines ng mga export natin sa japan using the applied rate, gsp rate at jpepa rate. hanep, tsong, di ko nga maintindihan nung una kung ano ang applied tariff. mabuti na lang, matiyaga akong makinig sa mga lectures ng boss ko kahit medyo hirap akong makaintindi. narinig ko ang definitions ng applied at bound tariffs. o, di ba? sa totoo lang, marami akong natututunan dito. kaso hirap lang talaga ang utak ko. sabi nga nila, "the body is willing, but the mind is weak." hehehe...

ngayon, nag-break lang ako from computing those rates. ang tanong: makaka-survive kaya ako dito? sa presentation pa lang ni raul m. on the simulation ng sps, sumakit na ang ulo ko. paano pa kaya yung ibang topics? si bossing naman, supportive kaya nagpapasalamat ako. alam niyang marami pa akong kakaining bigas (not nfa rice) bago makahabol sa mga pinag-uusapan ng mga tao sa division ko. sheeet.....

bakit ganito ang buhay ko??? parang life!

the tragedy of war: vietnam in retrospect

Imagine there's no heaven...It's easy if you try...No hell below us...Above us only sky...Imagine all the people...Living for today...

before i flew to saigon (now called ho chi mihn), i had a hazy idea of vietnam's painful past -- its foray into communism and how vietnamese resisted american occupation. credit many hollywood movies like oliver stone's platoon and heaven & earth for my limited knowledge of vietnamese history.

Imagine there're no countries...It isn't hard to do...Nothing to kill or die for...And no religion too...Imagine all the people...Living life in peace...

my visit to the vietnam war museum, in front of the hotel where we stayed for the duration of our visit, was therefore very shocking to me. pictures of children killed on sidewalks and mothers grieving for their massacred family affected me deeply. it did not help either that there were also pictures of the after effects of Agent Orange -- the nickname given to a herbicide used by the U.S. military its warfare program during the Vietnam War.

You may say I'm a dreamer...But I'm not the only one...I hope someday you'll join us...And the world will be as one...

in these pages, i have copied some of the pictures i saw in the museum, hoping that we shall all know the extent of destruction ANY war could bring.

Imagine no possessions...I wonder if you can...No need for greed or hunger...A brotherhood of man...Imagine all the people...Sharing all the world...

if only man can be less greedy, then we could lessen the sufferings in this world, there will be less orphans and grieving families.

You may say I'm a dreamer...But I'm not the only one...I hope someday you'll join us...And the world will live as one...